ilk bakış her zaman en değerli olandır...
kaderin bana çizdiği rotanın son noktası... çalkantılı yaşantımın durulduğu yer...
bunun bi dershanede olacağını bilemezdim... hemde başka birisiyle çıkarken olacağını...
evet... aşık olmuştum ilk görüşte aşk derler ya hani işte öyle...
ikimizinde sevgilisi vardı imkansızdık yani... kısaca sen benim imkansızımdın...
evet arkadaş olarak görüyodun beni... belki arkadaş olarak değildi ama söylemedin nedense...
gerçek aşk dediğin bu oluyomuş demekki... imkansızlıklara karşı savaş açmak...
''kızlar kendilerine karşı olan ilgiyi hisseder'' demiştin...
ama emin ol ki içimdeki aşkın büyüklüğünü hissedemezsin...
bunları okurken lütfen bana bakma... dayanamam... oku ve sonra söyle bana neler söyleyeceksen...
kalbimi dağlayacaksan dağla ya da çevir bi düğün halayına. unutmadım unutamadım seni hiçbişekilde...
unutmaya niyetim var sanma. ben her saniyemi senin hayalinle yaşarken sensiz olamazdım kusura bakma...
o yüzden belkide arkadaşca sandığın ziyaretimin asıl sebebini açıklamak istiyorum...
bir keresinde sana demiştim ve çok kızmıştın bana... hatta belki şimdi içten içe kızıyosun ama emin ol
yapabileceğim bişey yok. elimde son bi kozum kaldı ve bende onu kullanıyorum... ve şuna söz veriyorum ki
bu son savaş açışım kalbime ve son kez yine utanıp çekinerek sana olan aşkımı dile getirmeye çalışıyorum...
bir insan başka birini neden özler sence... ya da neden sürekli onu görmek ister... onun sesini duymak ister...
onu ama sadece onu ister... hayatında kimse olmasa bile sadece onun varlığı ona yeterlidir...
ıssız bi adaya düştüğünde yanına alacağı 3 şeyin 'sen' 'sen' 'sen' olmasını ister...
sen onu en yakın arkadaşın olarak görsen bile onun seni deliler gibi sevmesi ne acıdır değil mi...
ne yapacağını bilememek en kötü şeydir... bende bilmiyordum ne yapacağımı... ama en kötü karar kararsızlıktan
iyidir dedim ve sana bu satırları yazdım...
eksik bişeyler var şu anda içimde buna eminim... ve ilk defa böyle oluyorum... duruldum , sakinleştim ,
eski enerjim kalmadı... hayata eskisi gibi bakamıyorum artık...
ÇÜNKÜ BİRİSİ VAR İÇİMDE AMA ONUN İÇİNDE BELKİ BEN YOKUM... O BENİ ARKADAŞI OLARAK GÖRÜRKEN BEN YAPAMIYORUM...
özür dilerim seni böyle bir şeyle karşı karşıya bıraktığım için... sadece emin ol istedim sana olan aşkımdan...
ve sadece benim olabilme ya da beni sevebilme ihtimaline karşı yazıyorum bunları...
bu kadar şeyleri yazdıktan sonra belki beni arkadaş olarak bile istemezsin yanında...
ama lütfen bunu yapma bana en azından hayatında az da olsa bir yerim olsun yanında olabileceğim bir yer...
eminim ki bunları okurken sinirden deliye döndün şu anda...
ama yüzüme sinirli sinirli bakmadıysan bu zamana kadar ya da kağıdı okumayı bırakmadıysan senin içinde de
bişeyler var demektir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder